رواية رائعة ليارا عبد العزيز 'زين'
محدش من عيلتك شايفنى لايقة بيك
ياسمين بجد يا زين
زين بجد يا عيون زين
فرحت جدا بالكلمة طلعت من بخجل شديد ابتسم على خجلها اللى بقى بيعشقه
هربت من نظراته وهى بتبعد عنه فضلت ماشية فى اليخت لحد اما وصلت لطرفه
ياسمين بحماس بس بجد جميل اوى انا مكنتش بشوفه غير فى الافلام اول مرة اشوفه على الحقيقة
فضلت تبتسم بطفولة وزين بيبتسم على ابتسامتها وهو سرحان فيها بحب كبير اتحركت ياسمين بطفولة و وقعت فى المياه بصلها زين پخوف شديد جرى و نزل فى المياه وهى كانت خاېفة جدا مسكت فى هدومه بشدة وپخوف
زين بحنية مفرطة مټخافيش انا معاكى
بدأت تهدى شوية بصلها فى عينيها بحب واتكلم بحنية
انتى كويسة
هزيت راسها بخجل
زين تيجى نطلع
لا
انا مرتاحة كدا
ياسمين بخجل انا بدأت ابرد
زين بحنية يلا نطلع
زين هنزل اعمل حاجه سخنة تشربيها
خلينى كدا انا كدا تمام
مسك ايديها المحروقة بحب واتكلم بحنية مفرطة
بټوجعك اوى
ياسمين مش اوى
قبل ايديها بحب كبير شوية ايام وهتخف خالص
ياسمين بأببتسامة باذن الله
محمود دخل البيت وهو بشدة دخل لاقها نايمة وباب الاوضة كان مفتوح دخل الاوضة وهو بيبصلها بدموع و ۏجع
ياسمين اتكلمت وهى مغمضه عينيها ولسه نايمة
لا متعملش معايا كدا متقتلش ابنى
بصلها بۏجع وهو لاقها بتصب عرق حط ايده على وشها لاقها سخنة بشدة
صحيت بفزع لاقته قدامها اتكلمت پخوف شديد وهى بترجع لورا
انت جاى تعمل ايه
