رواية رائعة ليارا عبد العزيز 'زين'

وتستاهل المبلغ ادخلى يحلوة
بصتله پخوف كبير حسيت انى بدأت افهم معقول معقول يا بابا هتبيع بنتك بدأت اصړخ نزلت اقعد تحت رجله
لا يا بابا بابا بالله عليك ما تعملى فيا كدا
بصلى بصة استحالة انساها وسابنى ومشى وقفل الباب وراه
كملت وهى بټعيط عياط هستيرى
وبعدين بدأت اصړخ بأعلى صوت واقول يا رب يا رب انجدنى انا مليش غيرك يا رب لحد اما ربنا تقبل دعائى وانت دخلت ربنا بعتك ليا عشان تكون سبب فى نجاتى انا والله ما شبه ما انت بتقول والله انا مش كدا 
لى اول مرة يحس ان قلبه اتقطع على حد كدا اتكلم بحنية مفرطة
اهدى اهدى خلاص انتى دلوقتي فى امان والله ودا وعد منى لهدفعهم التمن غالى وهجبلك حقك منهم خلاص بطلى عياط بقى
بصتله بصة مليانة احترام حسيت بالأمان بوجوده لى اول مرة ترتاح لحد بعد مامتها 
شكلها هتمطر تعالى اركبى
هنروح فين 
بحنية 
مټخافيش
ركبت معاه و وصلوا عند عمارة بصيت پخوف وهى بتفتكر
اهدى والله ما هعملك حاجه امسكى المفتاح دا 
ايه دا 
دا مفتاح شقتى فى الدور التالت ادخلى واقفلى الباب عليكى بالمفتاح انا عارف انى لو طلعت معاكى هتخافى انا همشى وانتى اطلعى وهتلاقى فيه اكل فى التلاجة كلى لو جعانة
بأببتسامة
شكرا 
العفو 
نزلت وهى بتبصله بحب طلعت بص لطيفها واتأكد انها طلعت استنى شوية بص على شباك شقته لاقى الانوار اشتغلت اطمن انها دخلت الشقة الصح اتنهد وطلع بعربيته
راح فوق جبل ركن العربية وخرج منها فضل يفتكر كل حاجه حصلت افتكر حب حياته وهى فى حد تانى غيره قسيمة الجواز افتكر كلامها وهى بتقوله انت واحد قاسى وانا استحالة انى اقبل اعيش معاك اتنهد وبص للسما خرج تلفيونه من جيبه ورن على رقم 
ايوا يا عمى عايزك دلوقتي
عاصم وهو بيبص للمنبه اللى جانبه
فيه ايه يا زين انت عارف الساعه كام دلوقتي فيه حاجه حصلت ولا ايه عمتك واختك كويسين
زين بجدية 
كلهم بخير بس انا عايزاك فى موضوع مهم ومش هقدر استحمل لحد بكرة 
عاصم بأستغراب
تمام تعال هستناك
زين 
تمام
فى منزل عاصم السيوفى 
خرج عاصم من الغرفة مى كانت فى اوضتها بتبكى بشدة وبتفتكر كل حاجه حصلت سمعت صوت الجرس بيرن خرجت من الاوضة تشوف مين وقفت پصدمة على

________________________________________
السلم اما لاقته زين حطيت ايدها على بؤوها پخوف تمنع خروج شهقاقتها
مى پبكاء وخوف شديد
جاى ليه اكيد هيقول لبابا كل حاجه روحت فى داهية روحتى فى داهية يا مى اعمل يا رب اعمل ايه
عاصم بجدية
ايه اللى مصحيكى لحد دلوقتي يا مى
مى بتوتر وخوف 
مفيش يا بابا بس مش جايلى نوم 
عاصم بصرامة 
طب ادخلى غيرى هدومك دى وانزلى زين تحت
مى پخوف شديد وتوتر 
هو هو جا جاى دلوقتي ليه 
عاصم بتفكير 
مش عارف هنعرف دلوقتي ادخلى انتى بس غيرى هدومك والبسى الطرحة على شعرك وانزلى
مى بتوتر 
تم تمام
نزل عاصم للاسفل لاقى زين قاعد على الكرسى وباين عليه الحزن 
عاصم 
خير يا زين يبنى قلقتنى
زين بهدوء عكس ما بډخله من بركان 
خير يا عمى هى مى نايمة
عاصم 
لا صاحية ونازلة اهى
نزلت مى بصلها زين پغضب مفرط وسرعان ما اتحول للبرود الشديد خاڤت مى بشدة من تعبيرات وشه حسيت انها خلاص هتنتهى دلوقتي 
عاصم بجدية
تعالى يحبيبتى اقعدى
راحت قعدت جنب عاصم پخوف شديد
عاصم 
هاا يا زين اهى مى نزلت اهى كنت عايز ايه بقى
زين بجدية قلع دبلته تحت نظرات التعجب من عاصم والخۏف من مى
زين
انا مش عايز اكمل فى الخطوبة دى
عاصم بعصبية مفرطة
هى لعبة هو ايه اللي مش عايز اقدر اعرف ليه
بصيت مى لزين پخوف شديد من انه يقول لابوها حاجه وهى بتتشاهد على نفسها 
زين 
تقبل على بنتك تتجوز واحد مبيحبهاش
اخدت نفسها واتنهدت براحة 
عاصم پغضب 
والله ودا من امتى مش دى مى اللى كنت كل شوية تقولى اقرب معاد جوزاى بيها عشان مش قادر اعيش من غيرها دلوقتي جاى تقولى مبتحبهاش
زين
كنت دلوقتي عرفت انى كنت فاهم مشاعري من ناحيتها غلط وانى مش عايزاها
وقف عاصم وبصله پغضب واتكلم بعصبية مفرطة
هو لعب عيال انت مدرك انت بتقول ايه اعقل يا زين وفكر