رواية بقلم شيماء نعمان الجزء الثاني

من شهرين من حزنها ومرجعتش لطبيعتها غير بعدها بحوالى سنتين وانا كنت تقريبا انهرت بعد اللى حصل وكنت ھموت نفسى بس ادينى اهوو اودامك لسه عايش
ادهم يعنى ده سبب خۏفها ورفضها انى المسها
احمد ايوه واللى انت عملته اكدلها الفكرة اللى فى دماغها
ادهم طيب اعمل ايه وارجعها تانى
احمد هتاخد وقت بس بلاش تزهق بسرعة .... اه على فكرة انا طلبت خالتى وعمو فكرى وقولتلهم ان نور اتعورت من لوح زجاج عشان يبقى الكلام واحد
حضر فكرى وامل الى نور دخلوا سريعا الى غرفة نور
فكرى نور حبيبتى مالك كده تخضينى عليكى
دخل احمد بسرعة والقى عليهم السلام شفت بنتك حد قالها تشيل ازاز وتعور نفسها
نظر فكرى الى نور الكلام ده مظبوط يانور شلتى ازاز ولا انتى اللى عملتى فى نفسك كده
نظرت الى احمد ايوه يابابا الازاز هو اللى عور ايدى
القت نفسها فى احضانه بسرعة بابا عايزة اروح معاك
امل ياحبيبتى ماانتى هتجى معانا اومال هنسيبك فى الحالة دى
نظر اليها فكرى والى ادهم الذى دخل لتوه هتيجى معانا يومين تلاتة لحد ماايدك تروق وبعدين ترجعى بيت جوزك ولا ايه ياادهم
ادهم انا مستغناش عنها ابدا بس برضه راحتها تهمنى يومين تلاتة لحد ما تقدر تقف على رجليها
نور لايابابا اقعد براحتى
فكرى معنديش بنات تخرج بره بيت جوزها يانور
نور بس يابابا
فكرى مفيش بس يومين تلاتة تستريحى وترجعى بيتك تانى
ادهم خلاص ياخالو هسيبها اسبوع لحد اعصابها ماتهدى وترجع تانى
ولا ايه يانور
نظرت اليه ولم تتحدث
فكرى اذا كان كده يبقى انت كمان تيجى تقعد مع مراتك اليومين دول هاا قلت ايه
غمز له احمد بالموافقة ادهم خلاص ياخالى انا موافق
فكرى خلاص تروح تجيب حاجتك ونروح البيت على طول اوضة نور جاهزة ليكم انتوا الاتنين تناموا فيها