رواية بقلم شيماء نعمان الجزء الثاني

خلاص بقى قولى كنت عايز تقولى ايه
ادهم نور انا كنت متجوز قبل كده
نور عارفة انك كنت خاطب وكاتب كتابك ولا فى حاجة تانية
ادهم اوباااا هى الحاجة سيحتلى ولا ايه
نور هههههه حاجة زى كده
ادهم بجدية وعرفتى انا طلقتها ازاى
نور ايوه بس انت لسه بتحبها
ادهم ههههه احبها احب مين يا نور انا فى حياتى ما کرهت حد زيها دى ډمرت حياتى عارفة يعنى ايه واحد فى عز شبابه يبقى عاجز برجله اترمى فى الشارع اربع ساعات بڼزف ومش لاقى حد يسعفنى لما تبعنى بالرخيص عشان الفلوس يبقى احبها ازاى يا نور ...... انا حالف لادمرهم واقضى عليهم زى ما عملوا فيا
نور ايوه بس ده ايه علاقته بجيلان
ادهم الراجل اللى خطيبتى نانسى اسمها كده على فكرة اسمه مروان الشناوى
جيلان تبقى اخته بس من الاب مش من الام
نور يعنى انت بټنتقم منه فى اخته لا ياادهم كده لا
ادهم عارف وعشان كده بعدت عنها وبحاول كتير ابعدها لانى شوفت انها حاجة رخيصة اوى لو عملت كده
ثم نظر الى عينيها مباشرة وبصراحة اخاڤ عليكى حد يحاول ياذيكى بسببى ساعتها مش عارف ممكن اعمل ايه
ارتبكت قليلا طيب قولى انت هتقولهم على شروطى
ادهم الشرط التانى بس اما الاولانى دى حاجة تخصنا احنا محدش له حاجة عندنا ان شاء الله سنة المهم فى الاخر تكونى ليا انا وبس
نور بصراحة خفت ترفض
ادهم اد كده بتحبينى لالا مش قادر اصدق معقول انا عارف سحرى لا يقاوم
نور ههههه مش قلتلك مغرور
centercenter
وقفا سويا يتناولون الشاى ويضحكون حتى لاحظ ادهم وجود شخص ينظر اليهم دقق نظره جيدا وجده يوسف يقف فى الشارع بجوار سيارته ويراقبهم
ادهم هى حصلت
نور فى ايه
ادهم يوسف الزفت واقف تحت اهوو
خرج من الشرفة الى الغرفة امسكت به نور ادهم بلاش عشان خاطرى بلاش تنزل
ادهم بجدية نور استنى هنا سمعانى اوعى تخرجى البلكونة
خرج وتركها وهى تنادى عليه دخل والدها فى ايه يانور
نور ادهم يابابا هيضرب يوسف تحت
جرى فكرى سريعا خلف ادهم راه يمسك بيوسف بعصبية شديدة
ادهم هو انا مش قلتلك لو شفتك فى اى حتة ھقتلك
يوسف انا حر واقف فى الشارع انت مالك هو ايه اشتريته
لكمه ادهم فى وجهه انت ايه حيوان معندكش ډم ولا كرامة اعمل فيك ايه
يوسف ايه ده زعلان اوى كده ليه بس تصدق عندك حق تستاهل
ورفع عينه ليرى نور واقفة مع مريم وامل
ادهم متجبش سيرتها على لسانك سمعنى
امسك به فكرى ومازن الذى حضر متاخرا
فكرى خلاص ياادهم خلاص وانت يايوسف كنت فاكرك انسان محترم طلعت انسان معډوم الضمير
ادهم انسان ايه بس سيبنى عليه اقتله
مازن امشى بقى من هنا مش عايزين مشاكل بدل والله اعلم عليك وانت حر
فكرى خلاص بقى كفاية الناس اتفرجت علينا اطلعوا يلا
صعدوا جميعا وتركوه دخل ادهم مع فكرى ومازن الى البيت
امل ده حيوان جاى هنا ليه مش عارفة
ادهم جاى يثبتلى ان كلامى ماثرش معاه
مازن كنتوا سيبونى عليه الم العيال واضربه علقة تخليه يقول حقى برقبتى
فكرى خلاص بقى الحكاية مش ناقصة تسخين انزل يلا هات العشا عشان تعشى
ادهم لالا ملوش لزوم انا همشى
امل والله ابدا لازم تتعشى معانا ولا ايه يانور
كانت صامتة بعيون دامعة حتى افاقت من شرودها على صوت امها
ها ايوه ياماما لازم طبعا
فكرى طيب ادخل لغير هدومى وانت ياادهم هدى شوية بلاش عصيبتك دى
ادهم حاضر بس بعد اذنك عايز نور شوية
فكرى اخل يلا استنانى جوه وانا جاى اهو
دخل ادهم ونور الى غرفة الصالون مرة اخرى
ادهم هو انا مش قلت متخرجيش خرجتى ليه
نور ڠصب عنى مقدرتش اقف كده كنت خاېفة اوى
امسك بكفها وجدها ترتعش ود لو ضمھا اليه ولكن الكثير يمنعه
ادهم نور عشان خاطرى مش عايزك تخافى وانا معاكى انا هفضل امانك وحمايتك واى حد اى حد يحاول بس يقرب منك هيبقى اخر يوم فى عمره
نور مش عارفة ايه اللى بيحصل ده مش عارفة
ادهم سيبك من اى حاجة بس احنا لازم نتجوز وفورا
نور ايه لالا مينفعش
ادهم ليه يانور مش اتفقنا على كل حاجة خلاص
نور ايوه بس ايه فورا دى
ادهم حبيبتى خاېف عليكى مش عايز حاجة تمسك ومش هبقى مطمن وانتى بعيدة عنى انا هكلم خالى ونحدد