رواية هتجنيني بقلم ايمي عبده ج٣

ابلغك الأول يمكن تطلع بنى آدم وتهتم بابنك اللى من كتر قعدته مع أمه مبقاش يفرق عن الحريم
أبو داوود رفض إن فؤاد يساعد داوود واتصل بمحاميه الخاص وقاله يعمل استئناف للقضيه وتانى يوم رجع مصر وراح لكل الديانه ودفع كل الديون 
القضيه انتهت وداوود خرج من السچن بس الشويه اللى قعدهم فيه اتربى حلو وخرج داوود وډفن دووودى دا خالص وقطع علاقته بأمه وقرر يسافر مع أبوه
بس ضميره أنبه وراح قابل فارس قبل ما يسافر هو ميعرفش إنه دمره وفاكر إن الحكايه عدت عادى
داوود ودا السبب ورا اللى قولناه ساعتها انا عارف إن الكلام دلوقتى ملوش لازمه بس انا ببرى ذمتى
فارس پصدمه انت بتقول إيه يعنى كلام زين صحيح ودى لعبه يعنى حنين بريئه
داوود حنين أكتر انسانه بريئه قابلتها فى حياتى لدرجه إنى حاسس إن اللى جرى معايا دا ذنبها 
فارس انت عارف عملت فيا إيه باستهتارك وطعمك إنت وأمك 
داوود أنا آسف
فارس بحزن بعد إيه 
داوود لو بأيدى حاجه اعملها أرجوك قولى وأنا تحت أمرك 
فارس بحسره وهتعمل إيه مهما قلت مش هتصدقك أنا اللى غبى وطلعت مش فاهمها صح ومعنديش ثقه لا فيها ولا فى إختيار قلبى ليها
داوود سلم على الكل وسافر أمه لما عرفت مافرقش معاها لأنها مبتستفدش منه كتير اتلمت على واحد غنى واتجوزته كانت فاكره إنها هتلم من وراه لكن طلع بخيل وانانى شعلها خدامه فى بيته وعلمها الأدب اللى متعلمتهوش عمرها ذنب داوود وأبوه وغيرهم طلع على چتتها وعاشت معاه ذليله باقى عمرها لأنها معندهاش حل تانى وعندها أمل إنه فى يوم ېموت وتورثه لكن هيهات كان بيحافظ على صحته كويس
فارس فهم غلطه متأخر ومبقاش عارف يتصرف ازاى 
حنين كانت موجوعه منه أوى مش بس عشان اللى حصل فى الفرح لأ دا عشان فارس كان دايما بيتفنن فى جرحها بكلامه ونظراته ومع الوقت حبها ليه وأى إحساس تجاهه اتجمد ومبقاش يفرق معاها وأهى عايشه وخلاص شاغله نفسها فى البيت عشان متفكرش فى حالها ومش قادره تتكلم لإن فارس كان اختيارها من الأول وحاربت أبوها عشانه 
يارا بعد غياب زين الوقت دا كله الشوق أدبها وقررت ماتسمعش لحد أبدا وتبطل غيره وتستمتع بكل لحظه معاه على أد ماتقدر ولما يرجع يعجلو بالخطوبه والجواز
زين رجع من مهمته بعد غياب سلم على الكل وراح يزور يارا
يارا ماكنتش عارفه إنه رجع رجوعه كان مفاجأه وقالهم محدش يبلغها عشان يفاجأها دخل لقاها واقفه فى الجنينه سرحانه قرب منها بهدوء وحضنها اتخضت صړخت وبعدت وبتلتفت لقته زين صړخت من الفرحه وجريت عليه تحضنه وهو من فرحته شالها ورفعها لفوق وفضل يلف بيها وخدها فى حضنه أوى من شوقهم لبعض كانو مش قادرين يبعدوا عن حضڼ بعض واللى فوقهم صوت فؤاد اللى جه بسرعه على صوت صرخيها
فؤاد إحم إحم مش كفايه سلامات لحد كده 
يارا بكسوف هه جدو 
زيت باحراج إحم ازيك ياعمى أنا آسف بس أصل يعنى
فؤاد حصل خير أما الخطوبه تتعمل على خير ابقوا عجلو بالجواز أحسن تعملو مصېبه
زين إحم ااا ربنا ما يجيب مصايب عن اذنكم
فؤاد على فين
زين هروح انا لسه واصل يادوب سلمت على الجماعه و جيت اسلم عليكم بس ولازم أروح ارتاح من السفر
فؤاد طيب يازين أبقى سلملى على عز
زين يوصل
فارس بعد اللى عرفه بقى هيتجنن ازاى كان أعمى للدرجه دى وقال لزين على اللى عرفه وإنه اتأكد من برائتها 
زين يعنى تصدقه ومتصدقنيش 
فارس كنت فاكرك بتكدب عشان تصالحنا
زين الصبر يعنى أخيرا فوقت
فارس أيوه بس بعد إيه 
زين بعد خړاب مالطه طبعا
فارس يعنى مفيش أمل 
زين اسكت مش أمل ماټت 
فارس يا زين ساعدنى أنا غرقان
زين انت على طول غرقان ومابتسمعش لحد إنت أنانى
فارس أنا
زين أيوه طول الوقت بتفكر فى نفسك بصيت مره على حنين الورده الرقيقه اللى دبلت على ايديك ياشيخ اتقى ربنا
فارس كان ڠصب عنى غضبى عمانى أنا هتكلم معها ويمكن تسامحنى
زين ولو ما سامحتكش
فارس هنفذ اللى تطلبه
زين وافرض طلبت الطلاق
فارس بحزن هنفذ
زين يعنى الأول معندكش عقل تفكر وتبرئها ودلوقتى معندكش صبر تراضيها أعمل فيك إيه 
زين من غيظه بقى يحدفه بكل اللى يجى فى ايده فازه بقى كتاب مخده كرسى الموجود وفارس عمال يتنطط يمين وشمال ويجرى يتفادى الھجمات
فارس بطل يا ابنى هتعورنى
زين ماتولع جبتلى الضعط من عمايلك
فاطمه وحنين وأم محمد تحت سمعو الزعيق والخبط طلعو بسرعه يشوفو إيه اللى بيحصل
دخلو يحوشو وفاطمه تحاول تهدى زين ومفيش فايده
فاطمه انزلى إنتى يا أم محمد اعمليلهم لمون يمكن يهدوا
زين وأنا ههدى ودا هنا
حنين خلاص خلاص تعالى يا فارس
خدته اوضتهم 
وبمجرد ما خرج زين قعد ينهج 
زين والنبى ياماما
استعجلى أم محمد بالمون أحسن دمى اتحرق
فاطمه عينيا يا ابنى بس هو إيه اللى حصل
زين مفيش كنت بعمل تمارين وهو دخل فى الخط غلط ها فيه لمون ولا أقوم أنام أحسن 
فاطمه لأ ازاى فيه لمون ولا تتعشى أحسن
زين حبيبتى يا غاليه إنتى الوحيده اللى حاسه بيا
حنين عن إذنك 
فارس على فين
حنين هجيب اللمون
فارس مفيش داعى إنتى بس خليكى معايا
حنين حاضر خير
فارس مفيش عاوزك تقعدى معايا شويه إيه مش من حقى 
حنين وادى قعده
قعدت على الكرسى قصاده وحطت ايديها على خدها بزهق
فارس تصدقى ماكنتش أعرف إن ملامحك وحشانى كده
حنين قلقت وبتبصله بحذر فارس إنت كويس
فارس أيوه 
حنين متأكد
فارس أيوه فى إيه 
حنين انت شايفنى كويس
فارس طبعا إيه الاسئله دى
حنين مفيش بس بيتهيألي إنك شارب حاجه وأثرت على مخك
فارس نعم 
حنين يعنى أصلك بتقول كلام حلو ليه
فارس هو عيب ولا حرام ولا إنتى نسيتى إنك مراتى
حنين لأ بس الظاهر إنت اللى نسيت إن أنا حنين اللى مرمط بكرامتها الأرض اللى اتجوزتها عشان بس رفضتك اللى خونتها يوم فرحها اللى مبتفوتش لحظه من غير ما تذلها لما تيجى دلوقتى تتغزل فيا يبقى أكيد بتدبر لى مصېبه
فارس بحزن يااه هو إحنا وصلنا للدرجه دى
حنين وأكتر عن إذنك 
حنين خرجت وسابته بيتحسر على غباؤه
نزلت لقت زين خارج من المطبخ وماسك سندوتش بيعذبه
فاطمه هههههه يا ابنى أعتق نفسك شويه
زين ياماما وانتى تكرهى إنى اتغذى
فاطمه لأ يا حبيبى بالهنا والشفا بس كده هتكرش
زين مټخافيش مانا بحړق الدهون دى فى التمارين
حنين على كده لو أخدت أجازه هتبقى بكرش 
زين احتمال وارد برضه
فاطمه طب استنى لما تتجوز عشان صوره الفرح على الأقل 
زين ماما بابا بينده
فاطمه انت بتوزعنى
زين آه عاوز ارغى مع أختى شويه
فاطمه طيب تصبحو على خير
زين وحنين وانتى من أهله ياماما
حنين دش يا حبيبى دش
زين إنتى هتبصيلى فى اللقمه
حنين لقمه كل دا لقمه
زين مټخافيش لو جعت مره وملقتش أكل مش هاكل يارا
حنين ههههه لأ اطمن يارا هيا اللى ممكن تاكلك لو جاعت
زين الله يبشرك بالخير المهم عملتى إيه مع الحمار اللى فوق
حنين ولا حاجه بس شاكله بيدبرلى مصېبه
زين اشمعنى
حنين بيتغزل فيا
زين نعم
حنين شوفت أنا كمان شكيت
زين ربنا مايحرمكم من العته يارب تعالى أما أفهمك بس يارب يكون عندك مخ مش زيه
زين شرحلها الفيلم من أوله لأخره
حنين پصدمه إيه يعنى